6 Haziran 2026 – Güneş’in yüzeyinden elde edilen radyasyon verilerinin, yıldızın gerçek dinamiklerini tam olarak yansıtmadığı tespit edildi. Astronomlar, Dünya’ya en yakın yıldızın iç yapısını inceleyerek son 40 yılda meydana gelen büyük değişiklikleri ortaya çıkardı. Uzmanlar, elde edilen bulguların Güneş’in farklı bir davranış şekline geçtiğini gösterdiğini vurguluyor. Birmingham Üniversitesi’nden astrofizikçi Bill Chaplin’in liderliğindeki araştırma, güneş aktivite döngüsünde sistematik değişimlerin yaşandığını kanıtladı. Araştırmaya göre, her döngüde manyetik aktivitenin yüzeye daha yakın bölgelerde sıkışıp kaldığı belirlendi.
Güneş’in iç yapısı ve aktiviteleri üzerine yapılan incelemeler, Güneş’in normalde 11 yıllık döngülerle hareket ettiğini ortaya koyuyor. Sakin geçen minimum dönemlerin ardından gelen maksimum dönemlerde Güneş, uydular, GPS sistemleri ve elektrik altyapılarını tehdit eden şiddetli patlamalar üretiyor. Güneş’in dönen plazma yapısı nedeniyle kutupları her 11 yılda bir değişiyor. Ancak son döngülerde bu genel işleyişte önemli bir zayıflama gözlemlendi. Bilim insanları, bu gizemli yavaşlamanın nedenini anlamak için 1987 yılından bu yana toplanan sismik verileri analiz etti.
Dünya genelindeki altı farklı gözlemevinden oluşan BiSON ağı aracılığıyla, Güneş’in içindeki ses dalgalarının yarattığı titreşimler büyük bir termonükleer çanın çalınması gibi dinlendi. Derinlik analizleri, Güneş’in yüzeyindeki aktivitelerin öngörüldüğü gibi zayıf kaldığını, bununla birlikte iç kısımlardaki yüksek frekanslı titreşimlerin geçmişte olduğu gibi oldukça güçlü olduğunu gösterdi. Bu durum, manyetik hareketlilik ve yapısal değişimlerin yüzeyin yaklaşık bin kilometre altındaki sığ bir alanda hapsolduğunu ortaya koyuyor. Yale Üniversitesi’nden astronom Sarbani Basu, son birkaç döngüde iç titreşimler ile yüzey aktiviteleri arasındaki ilişkinin tamamen değiştiğini belirtiyor.
Uzmanlar, bu yapısal değişimlerin sadece zayıf manyetik alanlarla açıklanamayacağını, Güneş’in alt katmanlarında manyetik enerjinin depolanma biçiminde köklü bir yeniden yapılanma sürecinin yaşandığını ifade ediyor. 2030 yılı civarında başlayacak yeni döngü ile birlikte bu trendin kalıcı olup olmadığı anlaşılacak. Güneş’in içindeki bu yapısal değişimlerin tam olarak anlaşılması, Dünya’daki teknolojik altyapıyı korumak için kritik öneme sahip uzay hava durumu tahminlerinin daha doğru şekilde yapılmasına katkı sağlayacak.
